Zonenverwaarlozing

De mevrouwen Stoffenspulletjes en Biezonder haalden het onlangs al aan. Jongensnaaisels worden nogal verwaarloosd tussen alle blogtours en patroontests voor schattige jurkjes en ander meisjesspul door. Het toeval treft dat ik op mijn kniptafel enkele patronen liggen heb om hier verandering in te brengen. Dankuwel schop onder mijn eigen kont door Stik Belgique!

Jaja, ik pleit mee schuldig aan de ‘Zonenverwaarlozing’. Allé, ’t is te zeggen… Die zonen (jaja, ik heb er écht 2) van mij hebben hier ook volle kleerkasten hé, dus al bij al dat valt wel mee. De oudste draagt nogal graag Minecraft en Star Warsspullen. Niet van het soort dat ik vrijwillig aankoop (nu, ik ben wel nogal Star Wars-fan, dus ik kan daar wel mee leven). Maar ’t kind is er wel doodcontent mee als ik daar eens iets van vind in de winkel, dus hé, dat koop ik dan wel voor hem. De jongste z’n kast is gevuld met de overdosis aan kledij die werd doorgegeven van de oudste.

Doodsteek hier is mijn afkeer voor het overtekenen van patronen. Sinds mijn burn-out hier heerst met ups & downs vind ik dat echt een rotklus. Hoofdpijn en concentratieproblemen zijn niet bevorderlijk bij het uitvissen van welk lijntje en welke markering nu juist bij welke maat horen én welk lijntje ik moet volgen. (Echt waar jong, die lijnen lijken allemaal op elkaar en ik zie ze op de duur dansen voor mijn ogen.) Vreselijk vind ik het en dan al helemaal als bepaalde patroondelen elkaar gaan overlappen en je moet gaan uitvissen of die lijn er nu een is van patroondeel A of B… Iets wat ik met een gebrek aan concentratie al eens verkeerdelijk durf overnemen. R.O.T.K.L.U.S.

Insert de (niet zo papiervriendelijke) luiewijvenmanier. Ik besloot bovenop de papieren patronen die ik al bezat ook de digitale patronen die ik wou maken van Zonen09 aan te schaffen. Ik steun daar enerzijds de lokale economie mee (en Sharon haar ‘sprong’) en anderzijds mijn hoofd en ogen. Win-win denk ik dan. De nieuwste digitale patronen komen met een afdruk per maat-functie. Dat is iets waar ik heel hard fan van ben, Straightgrain gebruikt ze bijvoorbeeld ook, iets wat ik toejuich! Ik selecteer de juiste maat, print alles af en moet enkel die lijntjes overeen doen komen en alles aan elkaar plakken en knippen. HANDIG! (Ik vind overtekenen persoonlijk een veel rottiger klusje dan knippen en plakken, het hangt daar dus ook wel wat vanaf hé)

En zo slaagde ik er dus in om Jack, Lars & Ole te plakken en patroondelen te knippen. Allemaal projecten die ik al jaren (ja écht, die Ole en Lars staan al een eeuwigheid op mijn planning) aan het uitstellen was omdat ik opzag tegen het overtekenen en de bijhorende hoofdpijn! Ik kan jullie niet garanderen dat die dingen hier ook allemaal afgewerkt gaan zijn binnen de maand. Het ergste deel is gelukkig al gepasseerd, dus is het nu een kwestie van tijd vinden/maken.

37 thoughts on “Zonenverwaarlozing

  1. ik doe het ook zo, pdf’ printen, plakken en dan knippen zonder nog over te tekenen. Als ik ergens lees dat iemand een afgeprint patroon nog eens overtekent, kan ik daar echt niet bij. Waarom zou je daar in godsnaam aan beginnen? Andere maat nodig? Gewoon opnieuw printen voor mij.

  2. Super! Hier worden heel wat jongensnaaisels gemaakt, als je enkel maar zonen hebt 😱. De zonen patronen vallen dan nog mee van tekenen. Soms zie je inderdaad niet welke lijnen je nodig hebt. Dan heb ik ook wel eens een schop onder mijn kont nodig! Ik kijk al uit naar je naaisels!

  3. Ook voor meisjemateriaal houdt het me vaak tegen. Naaien uit LMV doen ik om die reden vaak niet graag. Om de een of andere reden verschuift mijn patroonpapier altijd waardoor de patroondelen dan niet 100 procent Ok zijn. Frustratie ten top en leve printscreen pdf’s inderdaad!
    Mooie stofjes, trouwens 🙂

    1. Niet alle patronen hebben die functie, maar de herwerkte patronen van Zonen09 al wel (staat telkens vermeld bij de omschrijving of ze dat hebben) 🙂
      Straightgrain heeft het standaard 🙂

      1. 😍 Ik zal het eens bekijken. De papieren patronen moet ik altijd hebben #mijnkastheeftzijnodig 😂. Maar idd een goed reden om zij ook digital te kopen

  4. Ik ben ook fan van de print per maat optie. Ik print meestal 3 maten of om eventuele aanpassingen te kunnen doen. Maar dat blijft een wereld van verschil bij het uitvissen welke lijn de goeie is.
    Wat ik echt niet tof vind, is de gigantische hoeveelheid lijntjes bij de schoudernaden van een raglan. Je kan gewoonweg niet zien welke lijn bij welke maat hoort als ze gelijk liggen aan de schouders. Ik vraag me dan altijd af of die designers hun eigen patroon als eens probeerden te traceren 😉

  5. Ik ben ook fan van hergebruik van patronen 🙂 1 maal tekenen en knippen (in puinzak van Dumil – dat is steviger dan papier en ook lekker doorzichtig bij het tekenen) en dan meerdere keren een kledingstuk mee maken.

    1. ja, de puinzakken gebruik ik ook, maar zelfs dan kom ik er gek door. En ik vind papierverspilling nog een tikkeltje minder erg dan plastic-afval 🙂

  6. Hahaha, ik heb ook een deel van Sharon haar laatste patronen dubbel om net diezelfde redenen (extra duwtje in de rug en lijvewijvenmanieren). Who cares; alle maten worden hier meer dan 1 keer gebruikt én we naaien die dingen wel hé. Go vrouw, ik ben vreselijk benieuwd naar de resultaten!

  7. Ik haat knippen en plakken nog harder dan overtekenen. Bleikes. Hier liggen zo nog een paar patronen die geassembleerd moeten worden. De gedachte dat ik voor mijn kinderen dat het jaar erna dan opnieuw moet doen… nee dank u.
    En dat de zonen op naaigebied verwaarloosd worden, is blijkbaar zeer courant. Dat is ook de reden dat ik met mijn blog begonnen ben. Ik vond zo weinig blogs over zonen.

  8. Heel herkenbaar, die opstekende hoofdpijn en moeite met concentreren bij het tekenen…Ik was dan ook heel benieuwd naar je oplossing. Jammer genoeg vind ik dat knippen en plakken nog minder leuk. (Misschien het patroon in de betreffende maat in groot formaat laten afdrukken…?)
    Aangezien ik zelf twee zonen heb, wordt er hier wel veel voor de zonen genaaid, maar het is inderdaad moeilijker dan voor meisjes…(stoffenkeuze, patroonschaarste , al is dit gelukkig wel geen excuus meer sinds Zonen09).

  9. Ook ik moet schuldig pleiten! De zonen (en ja, ik heb er ook twee 😉 ) krijgen wel eens iets zelfgemaakt, maar nooit ‘spontaan’. Bij de dochter kan ik eens ‘toevallig’ door mijn patronen neuzen en er bruist dan van alles door mijn hoofd. Dat vind ik dan persoonlijk minder bij de zonen. Daar blijf ik vaststeken op truitjes en broeken… (maar ja, is dat ook niet zo in de winkel? Eerst bij de meisjesafdeling oeeee, aaaaa, wat mooi.. en daarna bij de jongens: tja, kies maar iets uit 😉

  10. Ik heb ook een hekel aan patronen overtekenen. Daarom naai ik vaak meerdere versies van iets, want ik heb dat patroon dan getekend en dan moet ik geen ander meer uittekenen :p

  11. Goed idee! Al vind ik het voor mezelf wel veel papierverspilling daar ik tot op heden nog nooit een patroon 2 keer in dezelfde maat gemaakt hebt… Maar ik plan alvast mijn stikmachine wat meer uit te halen en daar is Stik Belgique alvast een goede aanleiding toe. Al zal ik denk ik eerder iets voor Juliette maken

  12. Met alleen maar zonen is er natuurlijk minder “verleiding” en het lukt me meestal goed een evenwicht te vinden tussen naaien voor mezelf en voor de jongens. Tegenwoordig zijn de meeste pdf-patronen (of toch van de designers waarvan ik patronen heb) met lagen te printen en dat is zooo gemakkelijk! Voor de patronen van LMV is het overtekenen inderdaad vaak een extra hindernis, maar als ik iets zie dat toch anders is, ga ik er toch voor…

Bedankt voor je bezoekje! Thank you for your visit!