As we speak #2

Omdat ik het af en toe eens fijn vind om neer te schrijven waar ik mee bezig ben. Het werkt overzichtelijk voor mezelf en laat me stilstaan bij dingen waar ik door de dag niet altijd bij stil sta.

Pauze

Jullie denken vast “Hé, had jij geen pauze?!”. Wel… pauze is voor mij een rekbaar begrip. Het betekent dat ik die pauze neem, maar dat ik wel doe waar ik me toe in staat voel en waar ik mij goed bij voel. Ik neem pauze en hou rekening met wat ’t lijf en het koppeke willen. Stoppen met naaien, dat zou ik momenteel niet kunnen. Voor mij werkt naaien therapeutisch. Het laat m’n hoofd toe even al de rest buiten te sluiten. Pauze betekent voor mij vooral dat ik opnieuw moet denken aan mezelf. Geen extra deadlines erbij nemen wanneer ik twijfel of dat wel gaat lukken. Doen wat ik wil en aanvaarden dat ik op sommige dagen geen fut heb om achter de machine te geraken, ook al barst mijn hoofd van de ideeën.

Bezig met

Diverse naaiprojecten passeerden afgelopen week mijn naaimachine. Het is vreemd hoe ik, wanneer ik alles wat loslaat, steevast terug aan de naaimachine beland. M’n pauzepost eindigde ik met de opmerkingen om geen goedbedoelde adviezen te geven. Die krijg ik immers heel erg vaak, maar ik heb al ervaren dat ik net extra stress krijg door al die opmerkingen. Wat voor een ander helpt om ‘rust’ te creëren werkt daarom niet voor mij. Sommige mensen gaan als gek schoonmaken en geven de tip van een net huis dat de rust doet weerkeren. Bij mij is dat niet aan de orde. Soms kan ik daar zin in hebben, dan doe ik dat, soms helemaal niet en dan laat ik ook de boel de boel. Ik wil hier honderd procent mezelf in aanvoelen, ook al zal het voor sommige mensen net bizar lijken dat ik in tijden van vermoeidheid en uitputting energie haal uit mijn naaiprojecten. Voor mij is het rustgevend. Het naaien kan mijn hoofd dat anders voelt als een vat vol chaos doen focussen op dat ene ding. En hoewel het energie kost om bezig te zijn, brengt het naaien zelf me ook weer extra energie en maakt het me milder en verdraagzamer. Verder is er op de achtergrond in mijn privéleven ook heel wat aan het spelen, waardoor ik nog meer nood heb aan het verzetten van mijn gedachten. Mijn verlof mag er nu echt snel zijn.

Op mijn naaitafel

Momenteel ben ik halfweg in het maakproces van een Explorer Tote XL. Het wordt een cadeautje voor de geboorte van het eerste kindje van mijn schoonzus en haar ventje. Binnen dit en een maand word ik namelijk voor de allereerste keer tante en dat verdient toch een mooi cadeautje. Afgelopen week maakte ik nog 2 projecten die u hier binnenkort wel zal zien verschijnen. Op mijn instagrampagina kan u alvast volgen voor wat meer up to date informatie.

Lezen

Momenteel lees ik opnieuw mijn Harry Potter-verzameling. Dat deed ik ondertussen al zo veel dat ik de tel kwijt ben. Ze zijn dan ook steengoed!
Verder ben ik ook net begonnen in het nieuwe boek van Kelly, over Bullet Journalling enz. Eerste indruk voorlopig is dat het voor mij toch wel even snel doorbladeren is in het begin. Ik doe het al ruim een jaar, nadat ik het zag bij Miss Pixie en heb de meeste dingen ook zelf al geprobeerd of gezien op het wereldwijde web. Voor nieuwe Bullet Journal-adepten zal het vast leuk zijn dat ze niet meer alles moeten gaan opsnorren, voor mij is het geen onbekend terrein meer.

Gefrustreerd over

De vermoeidheid die huist in mijn lichaam. Het willen, maar niet altijd kunnen is machtig frustrerend voor iemand die anders amper kan stilzitten. Ik doe m’n uiterste best om naar dat lijf te luisteren en mijn grenzen op tijd aan te voelen. Niet altijd gemakkelijk, want die grenzen gelden evenzeer voor dingen die ik heel graag doe. Net om die dingen te kunnen blijven doen, moet ik af en toe even op de rem gaan staan.

Kleine (nou ja, zo klein zijn ze niet) gelukjes

Na het schrijven van mijn Pauze-bericht kreeg ik heel wat warme berichtjes en reacties van dames uit blogland. Ik ben werkelijk aangedaan van alle liefde die mijn kant uit kwam. Het deed me zo’n deugd om dat allemaal te lezen. Jullie zijn werkelijk toppers!

Nagenieten van

Vorige week mocht Lara 2 dagen fotoshooten in Plopsaland. Heel impulsief (op dat vlak is dat écht niks voor mij) besloot ik een hotel te boeken en er een weekendje aan zee van te maken. Onze mannen konden niet mee, mijn ventje moest helaas werken en met 3 kinderen onder mijn hoede in Plopsaland gaan rondcrossen zou sowieso niet goed komen met een Houdini-kind als Bas. Het werd dus een moeder-dochterweekendje en wat hebben we daarvan genoten zeg! De jongens kwamen ons op zondag wel allemaal samen ophalen, waar we dan met ons gezinnetje nog een bezoekje brachten aan het strand.

In blijde verwachting van

Het nieuwe seizoen van Game of Thrones. Daar kijk ik namelijk al ruim een jaar naar uit en zondag is het weer zover! Ik kijk vol spanning uit naar wat we nog mogen verwachten.

Op de planning

Er dit jaar bij voorkeur in slagen om mijn huis terug wat meer georganiseerd te krijgen. Weggooien wat weg mag enz… Verder ben ik al bezig met kleine dingen die me storen onmiddellijk aan te pakken op het moment dat ze me opvallen. Alle kleine beetjes helpen!

Ongelooflijk veel zin in

Een boekentasje naaien voor Lara. Ik vatte het plan op om voor haar een Mix ’n Match te maken tegen het volgende schooljaar. Zij start immers in het eerste leerjaar. Ik haalde zo goed als alles in huis en hoop er snel aan te kunnen beginnen. Ik kijk echt uit naar het projectje en neem me voor dit met veel geduld te tackelen. Wordt vervolgd…

Follow

21 thoughts on “As we speak #2

  1. heel benieuwd naar het uiteindelijke resultaat van je explorer tote
    ik heb het boek van kelly met plezier gelezen maar had dan ook nog totaal geen bullet journal dus wat je zegt kan kloppen, ik ben vooral blij dat ze eerst al het praktische zet zodat je het creatieve kan weglaten (want hoe creatief ik ook ben met stof, op papier trekt het op niets 😉 )
    tof dat je zoiets impulsief besliste en er blij van werd

    1. Ik las nog maar de eerste delen. Ik kocht het vooral om wat extra inspiratie voor het creatieve te hebben, maar aan dat deel moet ik nog toekomen 😉
      Ik ben zelf ook een zeer minimalistische bullet journaller. Enkel in zwarte fineliner, geen fancy toestanden, gewoon zeer praktisch om dingen te ordenen en het overzicht te bewaren 🙂

  2. Wat een mooie post.
    Ik herken in je verhaal dat ik ook steeds weer achter de naaimachine belandde toen ik een tijd niet goed in mijn vel zat. Heerlijk om een plekje te hebben waar je in je element bent.
    Liefs Mariska

  3. Met dat kurkleer kan het resultaat niet anders dan geweldig zijn!

    Ik vind het geweldig om te ontdekken dat jij ook een GoT-fan bent. Ik luister al maanden naar de soundtrack op spotify en heb netjes alle afleveringen opnieuw bekeken. Maar ik was een maand te vroeg klaar 😉 Nog minder dan 24 uur te gaan. It’d better be great!
    En als we binnen een paar weken weer kunnen hunkeren naar seizoen 8, ga ik mijn boeken herlezen. Dat is dus geen goed idee om te doen net voor een nieuw seizoen, want dan ben je compleet de kluts kwijt….

    1. Ik ben gestopt met het lezen van de boeken en zie de serie nu los van de boeken, want er zijn zodanig veel verschillen dat je inderdaad op de duur de kluts kwijt bent. GoT is geweldig! Is zowat de enige serie waar ik zo hard naar uitkijk.

  4. Een achtbaan daar bij jou volgens mij. Niet gemakkelijk om te luisteren naar je lichaam. Fijn dat het naaien je rust brengt. Ben benieuwd naar jouw creaties.

    1. Soms moeten we het leven nemen zoals het komt! Ik ben er ook niet verbitterd door hoor. Dat ik moe ben en het niet allemaal meezit hoeft nog niet te betekenen dat ik heelder dagen neerslachtig moet zijn. We staan ervoor en moeten erdoor 🙂 We kunnen dat maar best vol goede moed doen. 🙂

  5. Ma meid, wat een rollercoaster van emoties!! Ik wens je veel kracht toe, maar ergens ben ik ervan overtuigd dat jij heel goed weet wat je kan/moet doen om dit te ‘overwinnen’.
    Dikke zoen. x

    1. Met het risico van als dikke nek over te komen… Ik weet het heel goed. (Toch wat betreft de delen waar ik zelf controle over heb that is) Het is dan ook stom dat ik op de betere momenten ineens weer ‘vergeet’ wat ik moet doen om het evenwicht te bewaren. Maar ik voel mezelf eigenlijk wel goed aan, ’t is alleen de kwestie van dat gevoel niet te lang te negeren.

      1. Helemaal geen dikke nek, maar gewoon een goede kennis van je eigen lichaam en mindset (y)
        Dat is bewonderenswaardig.
        En dat je dat op momenten ‘vergeet’, is dat niet iets menselijk?
        Beetje zoals (even banaal voorgesteld): mmm, die buikspieren, elke dag 10 minuutjes en het komt in orde… Of: gezond eten, natuurlijk, maar eerst nog even profiteren 😉
        Geniet van je vakantie. X

  6. Ow, nieuwe game of thrones! Zalig, zover was ik weer nog niet mee (you know nothing, jon snow 😉) … Maarre, op welke post? Vind t precies nergens terug.

    En verder, fijn om te lezen dat je je weg zoekt en precies ook wel vindt … succes!

  7. Mooi verhaal, en heel erkenbaar, het is per iets of ik het er voor een stuk zelf heb neergeschreven ( naaien werkt voor mij ook zo tot mezelf komend ). Ik haal toch wel wat inspiratie bij jou vandaan en lees jouw blogpostjes altijd graag.

  8. Oh, je hoeft er helemaal geen uitleg aan te geven. Pauze of niet, ik kom hier graag lezen 🙂 Ik maakte 2 jaar geleden het boekentasje van Riet. Veel succes ermee, het is een hele boterham maar super mooi…. Ik hoop deze zomer werk te maken van een Jack. De goesting is er wel, maar ik kom er precies niet aan toe. Nog niet, zullen we zeggen 🙂

  9. Ik knipte gisteren mijn eerste van de 3 stoffen voor de mix ’n match… Dat gaat geen snel projectje worden, we gaan elkaar misschien kunnen motiveren 🙂

    1. Strak plan! Ik moet eerst nog mijn explorer tote afwerken en dan begin ik er ook aan. Toch wel wat schrik hoor! 🙂

Bedankt voor je bezoekje! Thank you for your visit!