Happy Birthday Lara

6 jaar wordt ze al. Ze sluit zo bijna haar kleuterschoolcarrière af. In september volgt het eerste leerjaar!

6 jaar geleden is het, dat ze op bijzondere wijze ter wereld kwam. Dat het ongeduld waarmee ze toen in sneltreinvaart besloot dat het welletjes was na 40 weken en 4 dagen zwangerschap haar nog steeds typeert, dat kan ik alvast bevestigen. Als ze iets wil, wil ze het graag snel!

6 jaar en 1 dag geleden, op 10 juni 2011 om precies te zijn, voelde ik de hele dag milde activiteit in mijn buik. Voorweeën dacht ik. Heel erg ver uit elkaar, niks regelmatig,… Manlief en ik besloten om Noah een nachtje uit slapen te doen en nog een avondje met z’n twee te genieten voor de baby kwam. ’s Avonds aten we scampi’s in de looksaus met stokbrood. De weeën bleven op de achtergrond zinderen, nog steeds niks pijnlijks. Toen we in bed lagen, voelde ik toch dat het pijnlijker begon te worden en dat de contracties frequenter kwamen. Ik besloot te timen. Ik timede zo rond de 15 à 20 minuten een wee. Het plan was om mijn arbeid thuis te doen onder begeleiding van een zelfstandig vroedvrouw en pas te vertrekken naar materniteit als dat nodig was. Ik kreeg op voorhand instructies dat ik de vroedvrouw best contacteerde als ik om de 5 minuten weeën had, of de weeën echt te pijnlijk werden. Niks aan de hand dus, ik had tijd en ging ervan uit dat alles nog kon stilvallen.

Die nacht zat ik vaak op het toilet. De weeënactiviteit zorgde immers voor een natuurlijke drang tot plassen door al dat geduw op mijn blaas 😉 . Dat er op een gegeven moment wat slijmerig roze afscheiding bij kwam kijken vond ik niet abnormaal. Ik had wel al gehoord over de ‘slijmprop’ die je kon verliezen, maar ook hier zag ik geen dringende reden in om de vroedvrouw te bellen. Die prop kon je ook wel een paar dagen voor een bevalling verliezen, dus ik had nog wel wat tegoed.

Zo rond 5 uur ’s morgens begon het toch best wel pijnlijk te worden. Bij elke contractie zat ik op mijn bed te wiebelen om ‘tegenwicht’ te geven aan de pijn. Maar met nog steeds 15 minuten tussen de contracties was dit ook vrij goed op te vangen. Ik besloot wel mijn man wakker te maken en de vroedvrouw te contacteren, omdat ik benieuwd was of er al vooruitgang was door die weeën. De vroedvrouw zei dat ze zo ongeveer een half uur – drie kwartier tijd nodig had om bij ons te geraken.

Ondertussen was het bijna half 6. Ik ging me snel nog douchen. En toen, in de douche, kwamen de weeën ineens heel kort opeen. (Met zelfs geen minuut ertussen) Ik gilde naar mijn man dat hij de vroedvrouw moest bellen dat wij al naar de materniteit zouden rijden, dat ze ons daar tegemoet kon komen. Eens uit de douche, kleedde ik me tussen de weeën door snel aan.

Mijn man, die liep ondertussen nog rustig vanalles te verzamelen in huis, om zich te kunnen bezig houden op materniteit denk ik. Echt, wat die toen aan het doen was, weet ik nog altijd niet, maar hij had alvast niet door dat het bij mij steeds sneller ging.

Toen ik aangekleed was, voelde ik een extreme druk naar beneden. De persdrang kwam op en ik probeerde ze weg te puffen. Ik liep wat rond en weet nog glashelder waar ik stond toen ik de persdrang niet meer kon tegenhouden. Mijn man was mijn valies ondertussen in de auto aan het gooien, ik stond aan het raam naast de voordeur. Ik gaf toe en perste mee. Het moment dat ik dat deed, voelde ik de baby een stukje naar buiten glijden. Ook een tweede perswee gaf ik toe, vlak voor ik in de auto probeerde te stappen. Dat deed zo’n pijn dat het voelde alsof ik onderaan openscheurde. Ik vermoedde toen dat dat het ‘kronen’ van het hoofdje was. Ik probeerde na die wee alsnog in de auto te kruipen, maar besefte toen dat dat niet meer zou gaan. Ik voelde een ‘bol’ tussen mijn benen en kon onmogelijk nog neerzitten.

Ik zei tegen m’n man dat hij de hulpdiensten moest bellen en ben toen op handen en knieën op ons bed gaan zitten. Mijn man kwam na het telefoontje naar de slaapkamer en zag toen pas dat het menens was. (Echt, daarvoor had hij geen idee dat ik écht aan het bevallen was). Hij hielp me vervolgens om op m’n rug te liggen in het bed en m’n onderbroek uit te doen. Vervolgens ving hij Lara bij een laatste perswee op en legde haar bovenop mij om daarna snel een dekentje te halen en haar af te dekken. 5 minuten later arriveerde de ambulance… De eerste vaststellingen werden gedaan, alles was in orde en de MUG die stand-by stond werd afgebeld. Ze vroegen of we toevallig wisten om hoe laat ze exact geboren is. 5u59 antwoordde mijn man. Pas toen leerde ik dat hij op ’t werk ook op de klok moest kijken bij incidenten, waardoor hij in dit geval ook automatisch die reflex had gehad. Grappig!


Op materniteit kreeg mijn man heel wat werkaanbiedingen. Een echte vroedman, dat hadden ze nog niet veel gezien! Het werd uiteindelijk geen carrièreswitch voor hem. Met Lara was trouwens alles prima in orde en ikzelf was ook heel snel op de been. Het blijft voor mijn man en mij de meest bijzondere ervaring die we deelden. Niet om afbreuk te doen aan de andere bevallingen die ik had, maar die van Lara, zo enkel met ons tweetjes (enfin ja, drietjes), dat blijft toch echt wel speciaal.

6 jaar is het al geleden, maar ’t moment staat nog glashelder in ons geheugen gegrift. ’t Is er eentje, die dochter van ons!

Follow

8 thoughts on “Happy Birthday Lara

  1. wat een verhaal! ik meen mij te herinneren dat mijn grootouders mij vertelden dat mijn tante ook zo ongeveer ter wereld kwam (in de gang bij hen) omdat ze niet kon wachten tot mijn grootmoeder naar de materniteit ging. Als ik je verhaal lees dan denk ik, gelukkig was dat het tweede, bij een eerste zou ik niet weten wat gedaan denk ik.
    in ieder geval een gelukkige verjaardag voor Lara

    1. Dank je! Ja, Gerd en ik waren verbazend zen. Nu, bij een eerste zou ik wellicht vanaf dz eerste wee op materniteit staan. Maar de bevalling was zo heftig en pijnlijk, dat ik bij die van Lara echt dacht dat het nog superlang zou duren 😂

  2. Wow, wat een verhaal, en dat bij een eerste kindje seg, amai! Dat is zeker een ervaring die je nooit meer zal vergeten en ik kan me goed voorstellen dat dat jullie band versterkte!

Bedankt voor je bezoekje! Thank you for your visit!