Getest: de Mitch Sweater zonder ‘driehoekske’

For English, scroll down

Toen de rits van een van Noahs favoriete hoodies het enkele dagen geleden begaf, wist ik dat het tijd werd dat ik nog eens wat truien voor hem zou maken. Ik ben fan van hoodies, maar eigenlijk heb ik daar meestal te weinig stof voor liggen. Een maat 122-128 met lange mouwen en kap vraagt al behoorlijk wat stof, iets waar ik met een standaard meterke niet altijd vlot geraak. Ik ging dus voor een gewone sweater.

De ‘Mitch Sweater’ uit La Maison Victor stond al even op m’n lijstje. Ik zette me over mijn aversie voor het patroontekenen uit zo’n magazines (echt, die lijnen dansen allemaal door elkaar voor mij) en vloog erin. In mijn voorraad had ik nog wel enkel leuke sweaterstoffen. *laat dat nu iets zijn waar ik maar een heel klein voorraadje van heb* Ik viste er een gebreide sweaterstof met een superzachte achterkant uit. Het driehoekje van deze Mitch Sweater liet ik hierbij achterwege, vermits het in mijn ogen afbreuk zou doen aan deze stof.

A few days ago one of Noahs favorite hoodies had a broken zipper. It occurred to me then, that I really needed to sew a few new sweaters for him. I’m a fan of hooded sweaters, but it takes a lot of fabric, which I usually don’t have in my stash, as I am quite used to buying 1 meter of fabric. So I decided to sew a plain & simple sweater, using the Mitch Sweater pattern from La Maison Victor. I found a beautiful knit fabric in my stash and decided to skip the triangle that is normally used in the pattern.

Dit stofje kocht ik een hele tijd geleden bij Cas&Nina denk ik.

I believe I purchased this fabric a while ago at Cas&Nina.

Noah is alvast zeer tevreden met zijn nieuwe trui. Daar zit de zachte binnenkant voor een groot stuk tussen!

Noah is really happy with his new sweater because of the softness of the fabric, especially on the inside.

Wat het maakproces betreft, ik naaide deze trui (vooral uit luiheid) volledig ineen met de overlock. Ik besefte toch maar weer dat ik eigenlijk meer fan ben van de afwerking wanneer ik het met mijn naaimachine doe en de naden nadien afwerk met mijn lock. Het gaat ook iets vlotter om de boorden aan te zetten.

While sewing this sweater mainly with my serger (lazy me), I realised yet again that I find it more rewarding to sew with my sewing machine and finish the seams with my serger. I think that some steps in the process (like adding the cuffs) are much easier that way. 

Ik verbaas me erover hoe groot hij al geworden is, die oudste van mij. De tijd gaat zo snel en dat gaat gepaard met gemengde gevoelens. Ik ben vast niet de enige die geniet van elke sprong vooruit in hun ontwikkeling, maar tegelijkertijd een beetje schrikt van hoe snel de tijd gaat?

I’m really amazed by the fact that my eldest son has grown so much lately. Time goes by so fast and this mommy has mixed feelings about it.


(Stoffen in: 16; Stoffen uit: 7; Gekocht en verwerkt: 1)

5 thoughts on “Getest: de Mitch Sweater zonder ‘driehoekske’

  1. Ooo! Zo’n schoon stofje! En dan nog zacht aan de binnenkant ook, ideaal ☺ Ook goed om te weten dat die Mitch gemakkelijk zonder driehoekske kan, dat hield me wat tegen tot nu toe (stom hè ☺).

    1. Hehe, niet stom, ik hou ook meest van eenvoudige zaken in zo’n naaisels. Ik vind het driehoekje op zich wel mooi, maar de afwerking vraagt wel wat concentratie denk ik ?

Bedankt voor je bezoekje! Thank you for your visit!