Over supermoms en huissloortjes ;-)

Na een geanimeerd gesprek met vriendinnen over de hobby’s van onze kroost, was het een beetje ons besluit dat elke situatie anders is. Je hebt gezinnen waar moeders creatieve duizendpoten zijn, een fulltime job combineren met een of meerdere kinderen. Moeders die erin slagen om hun kinderen dagelijks verse gezonde maaltijden voor te schotelen, daarenboven ook nog vaak een marathon lopen, afspraakjes hebben met manlief en/of vriend(inn)en. Mama’s wiens huis eruit ziet alsof ze een of andere toonzaal van een hippe designzaak zo eventjes transporteerden naar hun living. Zelfs de occasionele ‘rommel’ ziet er daar om een of andere reden mooi en gezellig uit.

Aan de andere kant van het spectrum heb je mij… Terwijl ik dit schrijf zit ik op zondagvoormiddag om 11u nog steeds in slaapkleed, smartphone in de hand, peuter half slapend aan de borst. In de zetel naast mij, mijn vier en zesjarige die even verpozen voor televisie.
Rondom mij wasmanden die dringend in de kast moeten geraken, 2 volle manden strijk naast de opengezette strijkplank, als was het dat het er vanzelf zou opvliegen en mooi gestreken en geplooid in een wasmand zou landen. Helaas…

En dan vraag ik me af waar het bij mij fout gaat… Waarom mijn huis niet zo instagramwaardig is. Waarom ik geen 5000 volgers per foto heb (niet dat ik daarvan wakker lig of uberhaupt naar streef). Misschien omdat we zo graag opkijken naar die ‘idealen’ dat we maar weinig boodschap hebben aan wat er eigenlijk echt gebeurt achter de deuren van doorsnee gezinnen? Dit uiteraard zonder dat er enige sponsoring aan te pas komt. Gezinnen die op het einde van de maand soms al eens de knip op de portemonnee moeten houden, omdat er weer een grote, onverwachtse kost bijkwam. Gezinnen waarvan de kinderen niet in (dure) designerkledij naar school gaan.

Soms betrap ik mezelf op dat vleugje jaloezie, naar zo’n leventje waarvan ons vaak wordt voorgehouden dat het perfect is: kindjes met -tig hobby’s, tijd voor de eigen hobby’s en een sociaal leven buiten je eigen gezin. Maar uiteindelijk besef ik dat alles relatief is. Je kijkt ook maar door dat ene raam dat anderen bewust open laten.

Ik krijg de laatste tijd een beetje de kriebels van de blogs die ik jaren geleden begon te lezen. Blogs die zichzelf verliezen in de drang naar het commerciële. Blogs waarbij het voelt alsof ze hun authentieke zelve zijn verloren met de sponsordeals. Blogs die streven naar het neerzetten van hoe je tegenwoordig zo perfect mogelijk als mama met je gezin kan omgaan. Met liefst een batterij aan uitstapjes met kinderen, gezellige rommel, gezonde powerfoods op tafel en de hipste kleren aan hun lijf.

En dan kan ik alleen maar besluiten dat ik zoiets niet wil. Ik blijf trouw aan mezelf. Trouw aan mijn rommel,…
In slaapkleed en met ongekamde haren. Want douchen en aankleden, dat zit er met een ondertussen slapende peuter op schoot voorlopig niet in.

XOXO,

De opperslons 😉

5 thoughts on “Over supermoms en huissloortjes ;-)

  1. Heerlijk, jouw blogpost! Ook ik zat vanochtend om 11.00 nog in slaapkleed (weliswaar zonder peuter) maar wel met twee kids naast me die heftig in de weer waren met de Playstation. Ondertussen verzuchtte ik maar eens hoeveel er nog gedaan moest worden en hoe weinig zin ik daar in had.
    Volgens mij bestaan ze niet, de supermoms en is het allemaal maar schone schijn.
    Hoe dan ook lees ik liever jouw blog dan die over dat instagramwaardige huis en bijbehorende supermom!

  2. #schaterlach voor die opperslons ;). Ja, ik naai misschien veel, maar ik kan er dan ook goed tegen dat mijn huis meestal ontploft is. Letterlijk dan. Mijn kinderen hebben geen hele rits hobby’s omdat ik dat niet wil – ze gaan al naar school, de zwemles en de scouts, ik wil ze heel bewust ook tijd geven om kind te zijn, zijnde zichzelf te leren bezig houden, knutselen, spelen, vervelen en vuil worden. Als ik zenuwachtig van hot naar her moet koersen, dan wordt niemand daar beter van denk ik. Dus -voorlopig- een nee aan die hobby’s en een instagram of boekskes huis. Een moeder die geestelijk gezond is lijkt mij veel belangrijker.
    Dus blijf maar vrolijk verder doen, ik ben ervan overtuigd dat je niets fout doet 🙂

  3. zucht! Ik ervaar het dus ook zo in blogland.
    En ik schakel dan een tand hoger om
    Mee te kunnen. Maar echt het is ploeteren op
    Sommige dagen, neen elke dag!
    Sinds rox is falen geen optie meer 🙁 helaas
    De druk die ik voel is immens.
    Leuk om eens mensen te lezen waar het gewoon normaal ook gaat…

    1. Hahahaha, opperslons. Dan moet je hier een keertje komen kijken. Ik ga voltijds buitenhuis werken, kinders hebben leuke hobby’s, ze zien er elke dag piekfijn uit in hun zelfgemaakte kleding, ik heb een aantal vrienden/vriendinnen waar ik regelmatig mee op stap ga, maar ….ons huis ligt er hier meestal ontploft bij, ik ben een krak in last-minute eten op tafel toveren, wasgoed verbergen, mijn huispak (jawel, mijn pyama is ge-upgrade) hangt meer aan mijn lijf dan in de kast, … Jij bent goed bezig, want dat vind ik van mezelf ook!

Bedankt voor je bezoekje! Thank you for your visit!