Door dik en dun…

De man des huizes en ik, wij doorzwommen al vele watertjes. Dat kan na 12 jaar samen ook niet anders.

Het stemt me al eens tot nadenken. We vullen elkaar aan als geen ander.
Ik, temperamentvol, een tikje verlegen, maar eens op m’n gemak een vlotte babbelaar. Hij, een stil water met diepe gronden.
Een tegenstelling die ik door de jaren heen geheid ook vervloekt heb, maar die voor onze relatie steevast een goede basis biedt.

In zwangere staat ben ik hormonaal… Heel hormonaal. Gooi daarbovenop de aankoop van een huis en bijhorende verhuis en maak je daarbij de voorstelling dat ik de mentale inzinking nabij was. Afvoer verstopt? Bleiten maar! Kraan lek? Mijn traankanalen ook!
En ’t ventje onderging de paniekaanvallen van mijnentwege en ruimde boosdoeners uit de weg. (Welke vuile prei propt de afvoer vol met spaghetti slierten, seriously?!)

Hoe hij ondanks al mijn uitbarstingen honkvast achter mij is blijven staan, dat is al een prestatie op zich.
Temperamentvol… Dat schreef ik hierboven al.
En hij de rust en het geduld zelve… Niet aan te zetten tot enige gejaagdheid. Zelfs niet toen ik gilde dat die baby er echt al half uit hing en ik niet meer in de auto kon gaan zitten. Hij dacht wellicht dat ik overdreef. Zo’n rotvaart kon dat niet nemen, hij was amper een half uurtje wakker. En toen ZAG hij dat het menens was. Dat krijg je dan als je de bewijzen bovenhaalt. En ook hier weer bewaarde hij z’n kalmte en hielp rustig onze dochter op de wereld. Ver weg van alle medische hulp. ZONDER latex handschoenen begod! Maar he did it… En hij doet het telkens opnieuw… Zij het dan op andere vlakken.

Toen ik hem ruim 12 jaar geleden zag, had ik een coup de foudre. Liefde op ’t eerste gezicht. We hadden op die 12 jaar onze ups en downs. Maar uiteindelijk horen we gewoon samen.

Hij en ik… Wij…

0 thoughts on “Door dik en dun…

Bedankt voor je bezoekje! Thank you for your visit!