Over beschermengelen en dilemma’s

Donderdag 17 juli was de dag waarop een van mijn ergste nachtmerries waarheid werd. Ik hoor jullie al denken “Oei?” Wel… ik zal het eens vertellen…

Omstreeks 21u15 vertrok ik met Bas richting slaapkamer alwaar ik hem borstvoeding op bed gaf. Noddy & Larabella waren op logement bij mijn ouders, mijn ventje had de nacht en vertrok naar z’n werk.

Tijdens Bas z’n voeding hoorde ik voortdurend geklop (vergelijkbaar met dichtslaande autoportieren). Aanvankelijk dacht ik dat het mijn ventje was, maar hoe vaak kan je een deur dichtslaan?! En was hij niet allang vertrokken? Ik besloot om eens door het raam te kijken om te zien wat er aan de hand was. En toen… toen zag ik rook omhoog kringelen in mijn slaapkamer. Mijn eerste reactie was de chauffage en stopcontacten in die hoek checken, maar daar was niks mis mee… Paniek! De rook kwam omhoog, dus betekende dat dat er beneden iets aan het branden was?! Ik grabbelde als een gek Bas en mijn gsm vast en spurtte naar beneden en naar buiten. Buiten zag ik ook rook vanuit het zolderraam komen. Trillend op mijn (blote) voeten belde ik in paniek de alarmcentrale. “Ik denk dat mijn huis in brand staat!” Waarna ik uitlegde dat ik een baby heb en dus niet ben gaan zoeken waar het aan het branden was. Al snel waren de politie en brandweer ter plaatse. Daar stond ik al huilend in slaapkleed met Bas op mijn armen. Ik had mijn ventje ook gebeld en die was als een gek teruggekeerd van z’n werk.

De rest van de avond ging als in een nachtmerrie verder. Mijn hond werd buiten gehaald door de brandweer, ze verkenden onze woning, stelden vragen,…
Uiteindelijk vonden ze de oorzaak. De hoofdkast van de elektriciteit (waar de meters in zaten) was volledig doorgebrand. Gelukkig waren we er snel bij en bleef de schade beperkt tot rookschade. De kast werd vervangen, die nacht logeerden we bij mijn schoonouders en de dag nadien konden we al terug in ons huis.

Ondertussen blijft alles in mijn hoofd malen. Elk kloppend geluid doet mijn hart overslaan. De brandgeur is nog lang niet uit ons huis, maar soms lijk ik hem net iets feller te ruiken en schiet ik in paniek… Sinds die avond ben ik voortdurend vluchtstrategieën aan het bedenken. Misschien moet ik wel bepaalde dingen aan onze achterdeur zetten in een valies zodat we met de noodzakelijke spullen kunnen vluchten indien nodig. Belachelijk, ik weet het. Maar het is sterker dan mezelf. Gelukkig is de schade oppervlakkig en zijn wij er ongedeerd uitgeraakt.

Toen ik daar buiten stond met Bas flitste ook door m’n hoofd wat ik al dan niet in veiligheid zou brengen moest ik dat nog gekund hebben. (Ik deed niks, want kon Bas niet in gevaar brengen). Ik denk dat je pas op zo’n moment beseft wat buiten je familie en huisdieren je dierbaarste bezit is…
Weten jullie wat jullie zouden redden?

0 thoughts on “Over beschermengelen en dilemma’s

  1. brrr eng! ik had waarschijnlijk hetzelfde gedaan als jij en huilend op de brandweer staan wachten…
    Gelukkig zijn jullie allemaal ongedeerd al zal het waarschijnlijk nog even duren voor je weer helemaal op je gemak bent
    Ik vind dat het toch mag gezegd zijn dat jij de heldin van de avond was 😉

  2. Inderdaad een beangstigend verhaal. En dat je dan nog net alleen thuis bent met de kleinste… Chapeau dat je zo kalm bent gebleven en direct de hulpdiensten gebeld hebt. En dat die er ook op tijd waren! Met een baby op de arm heb je het belangrijkste gered, denk ik zo! Hopelijk ga je je stilletjesaan minder paniekerig voelen. Het heeft toch een grote impact op je he, ook al is het dan nog tot een minimum beperkt gebleven. Veel moed!

  3. De beste reactie is nog steeds zoals jij deed, kind en gsm nemen en maken dat je buiten bent. Ikzelf ben enorm bewust voor brand en veiligheid doordat ik op mijn werk bij het intern brandweerkorps zit. Overal hangen branddetectors, branddeken in de keuken. Enz. In ons vorige huis heb ik zelfs geoefend om in het pikdonker veilig de weg naar men kinderen en naar buiten te vinden…. Je kan nooit te weinig gedaan hebben als het om zoiets gaat. Gelukkig is bij jullie de schade beperkt gebleven! En zijn jullie ongedeerd! Die beschermengel van jullie moet een goeike zijn 😉

  4. Pffff! Wat eng zeg!!! Heel normaal dat je zo angstig bent nu!
    Als je het nodig acht kan je altijd met iemand gaan praten he erover…
    Ik zou natuurlijk ook gewoon mijn gezin redden, en de rest is allemaal van ondergeschikt belang!

  5. Slik ! Wat een angstig voorval !
    Dapper van je dat je direct gehandeld hebt en er voor zorgde dat je babietje en jij in veiligheid waren. En een geluk dat je andere kinderen dit niet hebben moeten meemaken, want dat kan voor complete blokkering en trauma's in een kinderhoofdje zorgen !
    Dat de schrik in je hoofd blijft hangen, is niet meer dan normaal, en het zal tijd moeten hebben om je weer veilig te voelen.
    'n bemoedigend groetje,
    sneksniltje

  6. Tjee, wat een schrik is dat geweest!! Hoop dat je nu alweer wat bent bekomen van de schrik. Wij hebben voor het geval dat er brand zou zijn, op iedere verdieping rookmelders die met elkaar zijn doorgeschakeld en daarom een oorverdovend lawaai geven. In de hoop dat t je niet overvalt. Kan het je echt aanraden (je kunt ze gewoon kopen in de bouwmarkt)

Bedankt voor je bezoekje! Thank you for your visit!